BLOG | Artykuły o zdrowiu, inspiracje i recenzje

Coraz częściej zmieniamy nasze podejście do leczenia przeziębień i gorączek. Jeszcze niedawno rutyną było podawanie antybiotyków oraz leków przeciwgorączkowych, takich jak paracetamol. Dziś wiemy, że zbyt szybkie obniżanie temperatury może być błędem – szczególnie u dzieci, gdzie wprawdzie istnieje ryzyko drgawek gorączkowych, ale w wielu przypadkach wysoka temperatura jest naturalnym mechanizmem obronnym organizmu.

Podczas gorączki aktywność białych krwinek wzrasta nawet kilkukrotnie – „szaleją” w krwiobiegu, skutecznie zwalczając drobnoustroje. Dlatego nie zawsze warto natychmiast zbijać gorączkę. Często wystarczy ją „pielęgnować”: kontrolować termometrem, umożliwić organizmowi naturalne pocenie się i regulować temperaturę prostymi metodami (np. lekkie chłodzenie, odpowiednie okrycie), aż gorączka „przełamie się” sama. To właśnie wtedy układ odpornościowy dostaje potężny impuls, a naturalna odporność wrodzona zostaje „rozpędzona”.

Gorączka a równowaga „ciepła i chłodu”

Czasem w trakcie gorączki organizm potrzebuje nawet… dodatkowego ogrzania, by nie dopuścić do zbyt wczesnego spadku temperatury. Dawniej ludzie instynktownie rozumieli te mechanizmy, choć nie potrafili ich wyjaśnić naukowo. Dziś wiemy, że wiele przypraw i ziół działa na zasadzie regulowania procesów zapalnych – część z nich „rozgrzewa” organizm, inne zaś działają „chłodząco”.

Stany zapalne i rola ścian naczyń krwionośnych

Jednym z głównych źródeł zapalenia w organizmie jest śródbłonek – cienka warstwa wyściełająca naczynia krwionośne. Dysfunkcja śródbłonka odgrywa kluczową rolę w powstawaniu wielu chorób zapalnych. Właśnie na tym poziomie działa wiele przypraw i ziół: kurkuma, imbir, cynamon czy miłorząb japoński (Ginkgo biloba). Inne rośliny, takie jak głóg, wpływają bezpośrednio na krążenie i serce, także poprzez poprawę funkcji naczyń krwionośnych.

Jelita jako „główna linia frontu”

Większość procesów zapalnych ma początek w przewodzie pokarmowym. Dlatego dieta, probiotyki, prebiotyki i troska o mikrobiom jelitowy to podstawa. Po antybiotykach szczególnie ważne jest wspieranie flory bakteryjnej. Tutaj znów wracają znajome przyprawy: kurkuma, imbir, cynamon. Ale stosuje się też inne surowce:

• śluz roślinny (np. guma arabska, wiąz czerwony – Slippery Elm), który działa osłaniająco na śluzówkę jelit,
• garbniki (np. z czarnej herbaty lub ziół garbnikowych), które tworzą ochronną warstwę w żołądku i zmniejszają stan zapalny,
• wiązówka błotna (Meadowsweet) – roślina, z której zainspirowano się do syntezy aspiryny. W odróżnieniu od samego kwasu salicylowego zawiera związki chroniące błonę śluzową żołądka.

Zioła „rozgrzewające” i „chłodzące”

Niektóre napary działają rozgrzewająco (imbir, koper włoski), inne chłodząco (mięta, rumianek). To prosta metoda samodiagnostyki – można spróbować różnych herbat ziołowych i obserwować, które przynoszą ulgę. Jeśli mięta łagodzi objawy, można wprowadzić kolejne zioła „chłodzące”, np. gorzkie – mniszek lekarski, piołun, czy nawet czarna kawa. Zioła gorzkie są znane na całym świecie jako naturalne środki przeciwzapalne działające głównie w obrębie jelit.

Od naparów do suplementów i specjalistycznej fitoterapii

Podstawą są proste napary ziołowe – to bezpieczny początek. Kolejnym krokiem może być stosowanie przypraw w kuchni albo w formie suplementów, np. kurkumy. Jeśli ktoś chce pogłębić temat, warto sięgnąć po specjalistyczne źródła albo skonsultować się z fitoterapeutą, szczególnie gdy objawy są złożone.

 Źródło: dr Simon Mills, pionier medycyny komplementarnej